Tarihçesi

Obua, orta çağ şalmaylarından (shawm) türetilmiş, 17. yüzyılın ortalarında Fransız saraylarında geliştirilmiştir. "Hautbois" kelimesi Fransızca "yüksek sesli ağaç" anlamına gelir. Barok dönemde oldukça popüler olmuş ve Vivaldi, Bach gibi besteciler obua için başyapıtlar yazmıştır.

Çalış Prensibi

Çift kamışlı tahta üflemeli bir çalgıdır. Sesi, çok ince ve narin olan iki parça kamışın birbirine çarpıp titreşmesiyle oluşur. Obuayı çalmak yüksek bir nefes basıncı ve dudak kontrolü gerektirir.

Özellikleri ve Orkestradaki Yeri

• Malzeme: Genellikle sert ahşaptan (abanoz veya gül ağacı) yapılır.
• Ses Rengi: Keskin, burunsu (nazal), duygulu ve oldukça belirgin bir tınısı vardır. Melodik hatları çok net duyulur.
• Orkestradaki Rolü: Senfoni orkestralarının "referans" çalgısıdır. Orkestra akortlanırken obua her zaman "La" (A4) notasını verir ve diğer çalgılar ona uyar. Lirik ve hüzünlü sololarda sıkça kullanılır.